gry freeware, programy za darmo

Freeware – licencja oprogramowania umożliwiająca darmowe rozprowadzanie aplikacji bez ujawnienia kodu źródłowego. Czasami licencja freeware zawiera dodatkowe ograniczenia (np. odsetek freeware jest całkowicie darmowa jedynie dla użytku domowego).
Sam upływ został wymyślony poprzez Andrew Fluegelmana.
Programy na licencji freeware mogą być nieodpłatnie wykorzystywane, jednak zabrania się czerpania korzyści finansowych spośród ich dystrybucji przez osoby trzecie. Licencja nie dotyczy dystrybucji produktów (dokumentów, grafiki, innych programów itd.) stworzonych obok użyciu programów na licencji freeware, więc nie ogranicza dyspozycja ani nie narzuca konieczności pobierania opłat zbyt wytworzone produkty.
Termin freeware bywa też używany jako synonim oprogramowania objętego tą licencją.

Programy

Program komputerowy (ang. computer program) – sekwencja symboli opisująca obliczenia zgodnie spośród pewnymi regułami zwanymi językiem programowania[1]. Program jest zazwyczaj wykonywany przez komputer (np. wyświetlenie strony internetowej), czasami bezpośrednio – jeżeli wyrażony jest w języku zrozumiałym dla danej maszyny lub za pośrednictwem – kiedy polega interpretowany przez niepodobny plan (interpreter). Program być może egzystować ciągiem instrukcji opisujących modyfikacje stanu maszyny aliści może również odtwarzać obliczenia w inny metoda (np. rachunek lambda). Formalne formuła metody obliczeniowej w postaci języka zrozumiałego na rzecz człowieka nazywane jest kodem źródłowym, podczas gdy plan wyrażony w postaci zrozumiałej dla maszyny (to polega za pomocą ciągu liczb, a w wyższym stopniu dokładnie zer oraz jedynek) nazywany polega kodem maszynowym albo postacią binarną (wykonywalną). Programy komputerowe można zaklasyfikować według ich zastosowań. Wyróżnia się zatem aplikacje użytkowe, systemy operacyjne, gry wideo, kompilatory i inne. Programy wbudowane wewnątrz urządzeń określa się jak firmware. Określenie „program komputerowy” jest często używane zamiennie spośród określeniami „oprogramowanie” (ang. software) i „aplikacja”. Pierwszy spośród tych terminów podkreśla rynkowy styl programów – programy (lub ich zespoły) często w połączeniu spośród bibliotekami, dodatkowymi danymi, wyróżniającą się nazwą i wsparciem producenta (dostawcy) stanowią produkt handlowy. Poprzez aplikację natomiast często rozumie się oprogramowanie bliskie użytkownikowi, to znaczy takie, spośród którym komunikuje się (często za pośrednictwem przyjaznego interfejsu użytkownika) by sprawić określone zadania (np. zredagować dokument). Uruchomienie programu[edytuj] W najprostszym modelu wykonanie programu (zapisanego w postaci zrozumiałej dla maszyny) polega na umieszczeniu go w pamięci operacyjnej komputera i wskazaniu procesorowi adresu pierwszej instrukcji. Po tych czynnościach procesor będzie wykonywał kolejne instrukcje programu, aż do jego zakończenia. Program może zakończyć się do wnętrza dwojaki sposób: poprawnie (zgodnie z życzeniem twórcy programu i tego użytkownika); błędnie (z powodu awarii sprzętu albo wykonania przez program niedozwolonej operacji, np. dzielenia poprzez zero). Program komputerowy będący do wnętrza trakcie wykonania nazywany polega procesem lub zadaniem. Specjalnym rodzajem programu komputerowego polega struktura operacyjny (występujący nieraz jako zbiór programów). Odpowiada on zbyt opisaną wyżej czynność ładowania oraz uruchamiania programu. System operacyjny polega jedynym programem sprawującym kontrolę ponad sprzętem. Zarządza on zasobami systemu komputerowego (takimi jako pamięć, czas procesora, dostęp do urządzeń peryferyjnych) przydzielając je według określonych kryteriów uruchamianym programom. Aby jakikolwiek plan mógł zostać uruchomiony, sprzęt musi zostać do tego przygotowany. Odpowiedzialne jest za to na społeczeństwo specjalne oprogramowanie typu firmware wbudowane do wnętrza architekturę komputera. W komputerach klasy PC program to nazywa się BIOSem. Program ten przygotowuje sprzęt dla użycia i uruchamia program rozruchowy, który ładuje dla pamięci system operacyjny i uruchamia go, tym samym przekazując mu kontrolę nad komputerem. Jeżeli program nie polega zapisany w postaci binarnej, ale w postaci kodu źródłowego czytelnego dla człowieka, negacja logiczna być może egzystować prosto wykonany poprzez procesor. W takim wypadku możliwe są dwójka rozwiązania. Pierwsze spośród nich korzysta z pomocy specjalnego programu nazywanego kompilatorem. Kompilator tłumaczy szyfr źródłowy zapisany w danym języku programowania na szyfr maszynowy, za sprawą czemu możliwe staje się tego późniejsze uruchomienie. Drugim rozwiązaniem jest skorzystanie z programu interpretera. Interpreter na bieżąco odczytuje szyfr źródłowy, analizuje go oraz wykonuje kolejne porcje przetłumaczonego kodu. Programy przeznaczone dla interpretacji często nazywane są skryptami. Program a dane[edytuj] Program możemy podzielić na dwie części (obszary): część kodu (składającą się z instrukcji sterujących działaniem procesora); część danych (składającą się z danych wykorzystywanych i opracowywanych poprzez program, np. adresów pamięci, stałych liczbowych, komunikatów tekstowych). O ile operowanie na danych przez program polega całkiem normalne oraz oczekiwane, o tyle operowanie programu na własnym kodzie nie polega typową praktyką. Przewidywanie zachowań programów, jakie modyfikują własny kod w czasie działania, jest bardzo trudne. Dlatego na ogół przyjmuje się założenie (lub wręcz polega to wymuszane poprzez struktura wykonawczy), iż obszar kodu programu w pamięci jest wyłącznie do odczytu. Programy nie respektujące jego podejścia owo programy samomodyfikujące się. Programowanie[edytuj] Programowanie jest procesem tworzenia programów (względnie: oprogramowania). Jest owo cykliczny proces polegający na: edycji kodu źródłowego, uruchamianiu programu, analizie działania, powrocie dla edycji kodu źródłowego do wnętrza celu poprawienia błędów lub dalszego poszerzania funkcjonalności. Osobę zajmującą się programowaniem nazywa się programistą. W inżynierii oprogramowania planowanie polega również przedstawiane jako jeden z etapów powstawania oraz rozwoju oprogramowania. W dziedzinie programowania wyróżnia się pewne modele działania takie, jako planowanie zespołowe czyli planowanie parami. W dobie spadku cen sprzętu komputerowego, dostępności oprogramowania i literatury programowanie być może mieć też charakter hobbystyczny. W ciągu lat programowanie stało się rozległą dziedziną o silnych podstawach teoretycznych. Związane są spośród poprzednio pojęcia takie jak: algorytm, struktury danych, metody numeryczne, programowanie obiektowe, szyfrowanie i wiele innych.